Η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ένα φιλόδοξο αλλά και ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο σχέδιο, σύμφωνα με το οποίο περίπου 450.000 παιδιά από χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα θα αποκτήσουν πρόσβαση σε “AI tutors”, δηλαδή εκπαιδευτικούς βοηθούς βασισμένους στην τεχνητή νοημοσύνη. Η πρωτοβουλία παρουσιάστηκε από τον πρωθυπουργό Keir Starmer στο πλαίσιο της London Tech Week.
Στόχος του προγράμματος, σύμφωνα με την κυβέρνηση, είναι η μείωση του λεγόμενου “attainment gap”, δηλαδή της εκπαιδευτικής απόστασης μεταξύ μαθητών διαφορετικών κοινωνικών ομάδων. Οι αρχές υποστηρίζουν ότι τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να προσφέρουν εξατομικευμένη βοήθεια στους μαθητές, να καλύπτουν κενά στη μάθηση και να λειτουργούν ως συμπληρωματική υποστήριξη πέρα από τη σχολική τάξη.
Ωστόσο, η πρωτοβουλία έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από ειδικούς και σχολιαστές, οι οποίοι αμφισβητούν τόσο την αποτελεσματικότητα όσο και την ηθική διάσταση του μέτρου. Κριτικοί υποστηρίζουν ότι η χρήση AI σε τόσο κρίσιμους τομείς όπως η εκπαίδευση παραμένει ανεπαρκώς μελετημένη, με έρευνες να δείχνουν πιθανές αρνητικές επιπτώσεις στην κριτική σκέψη, τη μνήμη και τη γνωστική ανάπτυξη των παιδιών.
Παράλληλα, εκφράζονται φόβοι ότι η εισαγωγή AI tutors μπορεί να ενισχύσει τις κοινωνικές ανισότητες αντί να τις μειώσει. Ορισμένοι επικριτές σημειώνουν ότι τα παιδιά από πιο εύπορες οικογένειες θα συνεχίσουν να έχουν πρόσβαση σε ανθρώπινους δασκάλους και ιδιωτική υποστήριξη, ενώ τα πιο ευάλωτα στρώματα θα βασίζονται σε αυτοματοποιημένα συστήματα, δημιουργώντας ένα “διπλό εκπαιδευτικό σύστημα”.
Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, υπερασπίζεται το σχέδιο ως έναν πρακτικό τρόπο να ενισχυθεί η μάθηση σε μεγάλη κλίμακα, ειδικά σε περιοχές όπου υπάρχει έλλειψη εκπαιδευτικών πόρων. Παράλληλα, στο ίδιο πλαίσιο πολιτικής, παρουσιάστηκαν και άλλες πρωτοβουλίες που σχετίζονται με την τεχνητή νοημοσύνη, όπως εργαλεία εύρεσης εργασίας και προγράμματα ψηφιακής κατάρτισης.
Η συζήτηση επεκτείνεται και διεθνώς, καθώς παρόμοιες πρωτοβουλίες έχουν αρχίσει να εμφανίζονται και σε άλλες χώρες, με χαρακτηριστικό παράδειγμα πιλοτικά προγράμματα που συνδέουν την AI με την εκπαίδευση σε δημόσια σχολεία.
Το βασικό ερώτημα που προκύπτει είναι αν η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί πραγματικά να λειτουργήσει ως ισότιμος εκπαιδευτικός πόρος ή αν αποτελεί μια πρόχειρη λύση σε βαθύτερα κοινωνικά και εκπαιδευτικά προβλήματα.
