Σε μια απρόσμενη συνέπεια της ψηφιακής εποχής, οι εκπαιδευτικοί στη Νέα Υόρκη διαπιστώνουν ότι πολλοί έφηβοι δυσκολεύονται – ή αδυνατούν πλήρως – να διαβάσουν την ώρα σε αναλογικά ρολόγια. Το φαινόμενο ήρθε στο φως μετά την εφαρμογή της καθολικής απαγόρευσης κινητών τηλεφώνων στα σχολεία της Πολιτείας, η οποία τέθηκε σε ισχύ τον Σεπτέμβριο για τη σχολική χρονιά 2025-2026.
Χωρίς τα smartphones στις τσέπες τους, οι μαθητές στρέφουν το βλέμμα στους τοίχους των αιθουσών, όπου συνήθως υπάρχουν μόνο παραδοσιακά ρολόγια με δείκτες. Εκεί όμως ξεκινά το πρόβλημα. «Το μόνιμο ερώτημα είναι “κυρία, τι ώρα είναι;”», αναφέρει η Madi Mornhinweg, καθηγήτρια Αγγλικών σε λύκειο του Μανχάταν. Όπως λέει, έφτασε στο σημείο να εξηγεί ξανά βασικά πράγματα: ποιος είναι ο μεγάλος δείκτης και ποιος ο μικρός.
Αντίστοιχες εμπειρίες περιγράφουν και άλλοι εκπαιδευτικοί. Η Tiana Millen, υποδιευθύντρια σε λύκειο του Κουίνς, τονίζει ότι πρόκειται για μια δεξιότητα που οι μαθητές «δεν έχουν συνηθίσει καθόλου». Παρότι πολλοί έμαθαν να διαβάζουν την ώρα στο δημοτικό, η συνεχής εξάρτηση από τις ψηφιακές οθόνες έκανε αυτή τη γνώση να ατονήσει. «Απλώς δεν τη χρησιμοποιούσαν ποτέ, γιατί πάντα έβγαζαν το κινητό τους», παραδέχεται η 14χρονη Cheyenne Francis από το Μπρούκλιν.
Η ειρωνεία είναι ότι, σύμφωνα με τους δασκάλους, η απαγόρευση των κινητών έχει σε γενικές γραμμές θετικά αποτελέσματα: καλύτερη συγκέντρωση στην τάξη, περισσότερη κοινωνικοποίηση στα διαλείμματα και ομαλότερη κίνηση στους διαδρόμους. Παρά το μπέρδεμα με τα ρολόγια, οι μαθητές καταφέρνουν τελικά να πηγαίνουν εγκαίρως στα μαθήματά τους.
Το περιστατικό αναζωπυρώνει τη συζήτηση γύρω από τις «χαμένες δεξιότητες» της ψηφιακής γενιάς. Από τον γραφικό χαρακτήρα μέχρι την αίσθηση του χρόνου, η τεχνολογία φαίνεται να αντικαθιστά βασικές καθημερινές γνώσεις. Το Υπουργείο Παιδείας της Νέας Υόρκης αναγνωρίζει το ζήτημα, υπογραμμίζοντας ότι η ικανότητα ανάγνωσης τόσο αναλογικών όσο και ψηφιακών ρολογιών παραμένει απαραίτητη, ακόμη και σε έναν ολοένα πιο ψηφιακό κόσμο.
